Sfeer en emotie zijn bepalend voor de schilderkunst van Hélène Grégoire. Het onderwerp – een landschap of een portret – is voor haar een uitgangspunt om te schilderen. Op grond van ervaringen en gevoelens interpreteert zij de natuur en transformeert zij deze tot kleurrijke composities met een sterke ruimtelijke werking.

Hélène Grégoire volgde haar opleiding, evenals haar broer Pépé, aan de Amsterdamse Rijksacademie. In 1969 won zij de prestigieuze ‘Prix de Rome’ (gouden medaille). Vanaf 1973 exposeert zij haar schilderijen zowel in Nederland als in Australië, waar zij vele jaren gewoond heeft.